Karłowatość - československý vlčiák / czechoslovakian wolfdog / československý vlčák / wilczak czechosłowacki

Idź do spisu treści

Menu główne:

Karłowatość

Artykuły
Karłowatość - niedoczynność przysadki mózgowej.

Przysadka mózgowa– niedoczynność
Jest to gruczoł dokrewny o masie 0,7 g, którego funkcją jest wytwarzanie i wydzielanie hormonów.
Przysadka dzieli się na trzy części: przednią (adenohypophysis), środkową i tylną. Część przednia i środkowa powstały z nabłonka wyścielającego podniebienie wtórne, natomiast część tylna powstała z podwzgórza i funkcjonalnie jest jego częścią: nie wytwarza ona własnych hormonów, a jedynie magazynuje i wydziela oksytocynę i wazopresynę (hormon antydiuretyczny).. Hormony te kontrolują przyrost masy kostnej i masy mięśniowej, reakcję organizmu na stres, poziom glukozy we krwi, wskaźnik przemiany materii (tempo, w jakim organizm zużywa energię), rozwój drugorzędowych cech płciowych, płodność oraz laktację, wzrost. Oddziałują one na docelowe tkanki w organizmie, takie jak tarczyca, nadnercza, jajniki u suk i jądra u psów, wytwarzające własne hormony.
Niedoczynność przysadki powoduje karłowatość i upośledzenie rozwoju biologicznego.
Część przednia (gruczołowa) wydziela:
hormon wzrostu (GH) odpowiedzialny za rozrost organizmu, transport aminokwasów i syntezę białek, wzrost poziomu glukozy we krwi, rozkład tłuszczów zapasowych oraz zatrzymanie jonów wapniowych i fosforanowych potrzebnych do rozrostu kości;
prolaktynę (PRL) – u suk zapoczątkowuje i podtrzymuje wydzielanie mleka (laktacja), a u suk karmiących hamuje wydzielanie estrogenu blokując menstruację i owulację;
hormon adrenokortykotropowy ACTH wzmaga wydzielanie hormonów przez korę nadnerczy;
hormon tyreotropowy TSH - pobudza tarczycę do wydzielania trijodotyroniny i tyroksyny, czyli pobudza metabolizm. Występuje między tymi gruczołami zasada sprzężenia zwrotnego, tzn. zwiększenie stężenia TSH powoduje zwiększenie stężenia T4 (tyroksyna) i T3 (trójjodotyronina), których zwiększenie stężenie we krwi powoduje zmniejszenie wydzielania TSH.
hormon folikulotropowy FSH – u suk pobudza wzrost i dojrzewanie pęcherzyka jajnikowego oraz wydzielanie estrogenu, u psów pobudza spermatogenezę;
hormon luteinizujący LH – u suk podtrzymuje jajeczkowanie i produkcję progesteronu, a u psów pobudza produkcję testosteronu;
endorfiny PEA.
Część środkowa wydziela:
hormon melanoforowy MSH – pobudza komórki barwnikowe skóry do syntezy melaniny.
Część tylna (nerwowa) magazynuje:
oksytocynę – wspomaga zapłodnienie oraz powoduje skurcze mięśni macicy, co ma znaczenie podczas akcji porodowej;
wazopresynę ADH (hormon antydiuretyczny).
Hormony części tylnej przysadki są syntetyzowane w okolicy podwzgórzowej przedniej.

Wszelkie wady w rozwoju przysadki mózgowej mogą prowadzić w formie izolowanej lub w połączeniu, do niedoczynności przysadki. U psów, wrodzony niedobór hormonu wzrostu lub  karłowatość przysadki jest najbardziej uderzającym przykładem niedoczynności przysadki. To recesywne dziedziczne zaburzenie spotyka się najczęściej u owczarków niemieckich, ale jest, na przykład, również odnotowane u wilczaka saarloosa i wilczaka czechosłowackiego.
Psy, które są nosicielami zmutowanego genu, który powoduje karłowatość przysadki nie mają żadnych objawów klinicznych choroby i wyglądają dokładnie tak samo jak inne psy, które nie są nosicielami.
Karzełki są znacznie mniejsze niż ich zdrowe rodzeństwo z miotu, ale są proporcjonalne.
Kolejnym objawem klinicznym zaburzenia przysadki jest to, że karzełki zachowują szczenięcą sierści. Z czasem sierść straci się całkowicie, aż do wyłysienia.
Opóźnienie wzrostu i zaburzenia okrywy włosowej są najczęściej dostrzegane , a ze względu na obniżoną odporność, karły są podatne na infekcje bakteryjne skóry. Jednak objawy kliniczne nie są ograniczone tylko do wymienionych. Karzełki cierpią na cały szereg objawów klinicznych o wiele gorszych niż choroby skóry, problemy z sierścią, czy zahamowanie wzrostu. Na przykład, niedobór hormonu wzrostu prowadzi do niedorozwoju nerek, zaburzenie kontroli wydalania ilości wody przez nerki co prowadzi do przewlekłej niewydolności nerek. Niedobór TSH powoduje niedoczynność tarczycy, co powoduje, że zwierzęta są powolne i mało ruchliwe. Ponadto, niewydolność produkcji hormonów powoduje brak jednego lub obu jąder (wnętrostwo) u samców karłów. Suki nie mają owulacji.

Tylko wykonanie odpowiednich testów da nam odpowiedź czy nasz pies ma zaburzenie przysadki mózgowej i czy jest nosicielem. Te testy mogą wykryć niedobór GH, TSH, prolaktyna, LH i FSH, jak i zmutowanego genu odpowiedzialnego za dziedziczenie choroby.

Najbardziej logicznym rozwiązaniem z punktu terapeutycznego w leczeniu karłowatości u psów byłoby podawanie psiego hormonu wzrostu i hormonu tarczycy. Leczenie zwierząt za pomocą  hormonu tarczycy jest proste, ale nie można podawać psich hormonów wzrostu, ponieważ nie są one dostępne do celów terapeutycznych. Jednak badania wykazały, że świński hormon wzrostu jest identyczny z psim hormonem wzrostu, co czyni go dobrą alternatywą dla dalszego leczenia.

Jest oczywiste, że należy zapobiegać rodzeniu się psów obarczonych karłowatością. Nie należy łączyć ze sobą nosicieli, a to, że nosiciele nie mają widocznych objawów chorobowych jest problemem, przy eliminowaniu tej strasznej choroby . Dlatego należy wykonywać specjalistyczne badania genetyczne.
Instytut w Utrechcie zajmuje się badaniami nad karłowatością przysadki już od 15 lat i jest jedynym w tym momencie laboratorium wykonującym tego typu testy z certyfikatem.
Do wykonania badania potrzebne jest 4 ml krwi w próbówce typu EDTA . Krew może pobrać tylko weterynarz, po uprzednim sprawdzeniu tożsamości psa,  który wraz ze specjalnie wypełnionym formularzem wysyła materiał genetyczny na poniższy adres .:
Dr. H.S. Kooistra (H.S.Kooistra@uu.nl)
Department of Clinical Sciences of Companion Animals
Faculty of Veterinary Medicine, Utrecht University
Yalelaan 108
3584 CM Utrecht
The Netherlands

 
 
Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego