Teoria dominacji - československý vlčiák / czechoslovakian wolfdog / československý vlčák / wilczak czechosłowacki

Idź do spisu treści

Menu główne:

Teoria dominacji

Artykuły
Teoria dominacji.

Pies jest praktycznie istotą zależną od człowieka. To, jaki mamy na niego wpływ i jak go wychowamy zależy tylko i wyłącznie od nas samych. To nie jest tak, że z naszym psem czegoś nie możemy zrobić, bo zawsze można zmienić swoje podejście do tematu wychowania i zacząć to robić w zupełnie inny sposób. Oczywiście zawsze najważniejszą rolę grają tutaj właśnie pewne stereotypy. Chociażby rola dominacji, która się zmienia na przestrzeni ostatnich lat. Czy często nie jest tak, ze wychowując psa tak jak nam się wydaje najlepiej niestety robimy mu bardzo wielką krzywdę?·Dziecko wychowywane przez różne osoby też będzie inne. Pewne uwarunkowania psychiczne się nie zmieniają, ale poprzez prawidłowe podejście możemy zminimalizować lub zmaksymalizować pewne zachowania. Co do teorii dominacji nad zwierzętami to jest to kwestia sporna? Nie jesteśmy w stanie panować nad własnym społeczeństwem i często szukamy sobie kogoś słabszego. ( Człowieka, psa, kota, chomika itd.) Usiłujemy na nim wymóc swoją wole poprzez agresję ucząc go tym samym agresji. Na szczęście po woli rola dominacji i jej znaczenie często schodzi na dalszy plan, a nasze zwierzęta dostają większą swobodę w wyrażaniu swoich uczuć, emocji. 
Tak samo jak z ludźmi to i ze zwierzętami możemy żyć w harmonii budując wspólne więzi miedzy ludzkie czy miedzy zwierzętami. Uwarunkowania genetyczne nie stanowią więcej jak 20 % reakcji zachowawczych u zwierzęcia, a pozostałe 80 % zależy tylko i wyłącznie od nas, otoczenia i doboru metody wychowania. Każdy pies może być agresywny jak i być słodką Przytulanką. Dlatego nie zawsze to, co w normalnym pojęciu oznacza dominacje, tak w zasadzie nią jest. Zwierzęta maja bardzo bogaty język słowny czy mimiczny, którego my ludzie nawet nie staramy się zrozumieć. Nie każde warknięcie oznacza agresję, jak i nie każdy unik strach. W tej kwestii dużą rolę odgrywają nie tyle uwarunkowania psychiczne zwierzęcia, co jego właściciela. Zachowując brak konsekwencji w wychowaniu, a do tego dając psu w zamian agresywne zachowanie z naszej strony wprowadzamy mu kompletny chaos do jego systemu spostrzegania i prawidłowego rozumowania. Wtedy zaburzamy pewną równowagę i wspólna komunikacja staje się kompletnie nie zrozumiała dla obu stron. Dotyczy to w szczególności karanie psa za zachowania, jakich sami go nauczyliśmy lub tłumienie w nim wyrażania jego naturalnych emocji takich jak radość, uczucia zadowolenie, ograniczając czy znacznie zawężając jego komunikację, co zazwyczaj prowadzi do zaburzeń psychicznych lub całkowitego zamknięcia się w sobie.

 
 
Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego